Instalacja domofonu w domach jednorodzinnych

Instalacja domofonu w domach jednorodzinnych

Okablowanie do systemów domofonowych

W zależności od typu urządzeń, które będą instalowane, stosuje się przewody z różną liczbą żył. Dobrze jest, gdy jest ich nieco więcej niż podaje producent urządzeń. Zda­rza się bowiem, że przewód zostaje uszkodzony i konieczna jest jego naprawa. Jest to jednak możliwe, gdy wiadomo gdzie nastąpiło uszkodzenie. W przeciwnym przypad­ku jedynie zapasowa żyła może uchronić instalatora od konieczności poprowadzenia dodatkowej instalacji, niekiedy nawet bardzo trudnej do zreali­zowania (np. w muzeach, obiek­tach zabytkowych).

Inną przyczyną niedrożności żyły może być jej wysunięcie z listwy montażowej, w której została zbyt słabo dokręcona lub znaczne lenienie jej końcówki, także z powodu słabego dokręcenia na zaciskach urządzeń lub w puszkach krosujących. Jest jeszcze jeden powód, aby instalację wykonać z dostatecznym zapasem liczby żył w przewodach. Bardzo często się zdarza, że inwestor w czasie budowy nie jest zdecydowany na rodzaj urządzeń, które ma zainstalować i robi to po ukończeniu inwestycji. Oprzewodowanie „z zapasem” umożliwi mu wybór dowolnych urządzeń. Nie będzie mialł także problemów w przyszłości, gdy bę­dzie chciał wymienić urządzenia na inne. Podstawowym warunkiem dobrze wy­konanej instalacji jest, aby wszystkie połączenia (poza zaciskowymi) były lutowane. Niedopuszczalne jest skręcanie żył przewodów w puszkach, zwłaszcza gdy są one zamontowane na zewnątrz i narażone na wpływ wilgoci. Większą liczbę żył warto zainstalować także z tego powodu, że producent nie zawsze podaje informację o dodatkowym przewodzie do zasilania elektrozaczepu.

Instalacja domofonu w domach jednorodzinnych – przewody

Instalacja domofonu w domach jednorodzinnychpowinna być wykonana przewodem typu YTDY, YTKSY, TKSY, LIYY, 7 lub innym o podobnych parametrach i przekroju 0,5 – 1 mm2 lub skrętką wieloparową UTP kat. 5. Zbyt mały przekrój może powodować na tyle duże spadki napięcia na rezystancji żył, że praca urządzeń domofonowych będzie zakłócona.

Bardzo często z tego właśnie powodu nie można uruchomić elektrozaczepu. Jeżeli przewód ma być układany w ziemi, powinien być zabezpieczony przed wpływem wilgoci. W takim przypadku można zastosować kabel z wypełnieniem żelowym typu XzTKMXw lub XTKMXw. Dla dodatkowego zabezpieczenia można go poprowadzić w rurze PCV lub jeszcze lepiej stalowej. Do przesyłania sygnału wizji wskazane jest zastosowanie przewodu koncentrycznego o niskiej upływności, mimo że nie jest on zawsze wymagany (zwłaszcza przy małej odległości pomiędzy wideobramofonem a wideounifonem wynoszącej poniżej 50 m).

Przewód taki jednak zdecydowanie po­prawia jakość obrazu, głównie w przypadku, gdy urządzenia są zainstalowane blisko linii średniego lub wysokiego napięcia. Generalnie przewody do instalacji domofo­nowej powinny być układane jak najdalej od przewodów elektroenergetycznych, któ­re mogą być źródłem przydźwięku i szumu. Okablowanie może być też wykonane przewodami typu skrętka.

Do elektrozaczepu należy zastosować przewód o przekroju dostosowanym do po­bieranego przez niego prądu. Zastosowanie przewodu mającego mały przekrój i dużą impedancję może spowodować tak duży spadek napięcia zasilającego, że uruchomie­nie elektrozaczepu będzie niemożliwe.

Elektromechaniczne urządzenia do zamykania furtek, bram i drzwi

Do elektrycznego ryglowania furtek, bram i drzwi stosuje się elektrozaczepy, elektrorygłe lub elektromagnesy (zamki elektromagnetyczne).

Elektrozaczep zbudowany jest z zapad­ki blokującej język zamka w drzwiach oraz elektromagnesu do jej zwalniania. Odryglowanie może nastąpić podczas przepływu prądu przez uzwojenie jego cewki lub po krótkim impulsie prądowym po którym pozostaje otwarty do czasu otwarcia i ponownego zamknięcia drzwi. Tego typu elektrozaczep zasilany jest napięciem stałym lub przemiennym o warto­ści 9 – 12V lub 24V. Produkowane są też elektrozaczepy zasilane napięciem sta­łym, które są zablokowane tak długo, jak długo przepływa przez uzwojenie ich cewki prąd. Po odłączeniu zasilania następuje odryglowanie. Rozwiązanie takie jest stosowane wtedy, gdzie konieczne jest ze względów bezpieczeństwa automa­tyczne odryglowanie wszystkich drzwi (nie tylko ewakuacyjnych i pożarowych) w celu szybkiej ewakuacji ludzi. Ma to miejsce w obiektach użyteczności publicznej, ale także w budynkach mieszkalnych w czasie np. ewentualnego pożaru.

Elektrorygiel składa się z wysuwanego elementu blokującego w postaci bolca, trójką­ta, piaskownika lub tzw. semafora wykonanego ze stali hartowanej. Element blokują­cy wsuwany jest w płytę stalową montowaną w drzwiach za pomocą pola elektromagnetycznego wytwarzanego przez elektromagnes. Zamek elektromagnetyczny (elektromagnes) składa się z cewki nawiniętej na rdzeń z miękkiej stali, który jest otwartym magnetowodem (ta część zamka montowana jest w ośnieżnicy) oraz płytki zwierającej (montowanej do skrzydła drzwi), stano­wiącej drugą zamykającą część magnetowodu. Podanie zasilania na elektromagnes powoduje wytworzenie pola magnetycznego‚ które zamykając się przez płytkę zwie­rającą wytwarza siłę przyciągającą ją do rdzenia. Po zaniku napięcia, pozostałość pola magnetycznego jest szybko tracona.

Zamek elektromagnetyczny do furtki, na kartę

Zamek eletromagnetyczny pracuje bezgłośnie i jest bardzo trwały gdyż nie ma żadnych ruchomych części mechanicznych. Stoso­wany jest także w systemach bezpieczeństwa, powodując automatyczne odblokowa­nie drzwi w obiekcie po odłączeniu napięcia. Elektrozaczepy, elektrorygle i elektromagnesy powinny być montowane od stro­ny chronionej, aby uniemożliwić ich uszkodzenie i odłączenie. Oprócz przewodów zasilających mogą być też do nich doprowadzone przewody do czujników monito­rujących zamknięcie drzwi. Do tego celu są stosowane w elektrozaczepie mikrowy­łączniki reagujące na położenie zapadki blokującej, w elektroryglach styki zwrotne a w elektromagnesie czujniki hallotronowe, wykrywające czy pole magnetyczne jest zamknięte przez zworę czy nie. Na wyjście wyłącznika lub czujnika podawany jest stan NO (normalnie otwarty) lub NC (normalnie zamknięty) do dowolnego wykorzystania w systemie monitoringu obiektu. Warto zdać sobie sprawę, że sygnał akustyczny w unifonach nie jest tak głośny jak zwykłego dzwonka. Wybierając miejsce na unifon należy to wziąć pod uwagę. Ktoś, kto lubi słuchać głośnej muzyki, przewiduje przyjęcia z dużą liczbą gości lub po prostu słabo słyszy, nie powinien go umieszczać w wiatrołapie lub innym odległym miejscu. ­W przypadku instalacji domofonu w domach jednorodzinnych wygodnie jest, gdy unifon znajduje się na każdym jego poziomie.