Wewnętrzna instalacja elektryczna w domu

Wewnętrzna instalacja elektryczna w domu

Odpowiednio zaprojektowana i zamontowana wewnętrzna instalacja elektryczna w domu to komfort ale przede wszystkim bezpieczeństwo, dlatego też musi być wykonana przez in­stalatora posiadającego uprawnienia budowlane (w zakresie projektowania i wy­konawstwa instalacji elektrycznych) oraz świadectwa kwalifikacyjne zgod­ne z obowiązującym Prawem Budowlanym i Energetycznym.


Wewnętrzna instalacja elektryczna w domu – z czego się składa, planowanie

Instalacja elek­tryczna zbudowana jest z następujących elementów: układu zasilania obej­mującego przyłącze i złącze kablowe, tablicy rozdzielczej (rozdzielnica), pio­nów i linii zasilających, instalacji odbiorczej oraz odpowiedniej liczby obwodów. Planując wykonanie instalacji elektrycznej w budynku należy określić jakiego rodzaju urządzenia elektryczne będą w nim eksploatowane, w których pomieszczeniach będą się one znajdować, oraz kto i kiedy będzie je używał. Nie jest to wcale takie łatwe, gdyż liczba tych urządzeń jest naprawdę bardzo duża. Część z nich służy do podstawowego funkcjonowania budynku, a są to silniki do hydroforów, termy lub bojlery do ciepłej wody, grzałki do pieca centralnego ogrzewania, centrale klimatyzacyjne.

Następnie należy sobie zdać sprawę z tego, że potrzebne będą być może także urządzenia takie jak np. bramofon (komunikacja między domem a furtką i otwieranie jej), interkom (komunikacja wewnątrz budynku między pomieszczeniami), telefony, sterowniki si­łowniki do bezprzewodowego otwierania bramy i garażu‚ silniki elektryczne do uru­chamiania rolet okiennych, silnik do systemu centralnego odkurzania. Inne urządzenia, które na pewno będą w domu to sprzęt elektroakustyczny i komputerowy, pralka, suszarka, zmywarka, lodówka, zamrażarka, być może kuchnia elektryczna, roboty kuchenne, zaparzacz do kawy, grzejnik ole­jowy (doraźnie) itp.

Wewnętrzna instalacja elektryczna w domu – pozwolenia na budowę

Problem polega na tym, że projektując dom, już wtedy powinno się przewi­dzieć gdzie te urządzenia będą usytuowane i ile ich będzie. Późniejsze ich pod­łączanie za pomocą przedłużaczy jest bardzo nieestetyczne, nie mówiąc już o tym, że nie zawsze możliwe, ponieważ nie każde urządzenie ma przewód z wtyczką sieciową. Ratowanie sytuacji przez wykonanie oprzewodowania po ścianach lub w listwach przypodłogowych to już negatywna wizytówka projektanta i użytkownika domu. Powyżej wymienione zostały urządzenia, które powinno się uwzględnić przy pro­jektowaniu instalacji elektrycznej. Miejsca usytuowania gniazd zasilających z których będą one zasilane powinno się dobrze przemyśleć.

Okablowanie i aparatura modułowa wewnętrznej instalacji

Następnie należy przewidzieć sposób oświetlenia domu, ogrodu, numeru budynku, wjazdu do garażu i wejścia do domu. Pisaliśmy o tym w tym artykule: zewnętrzna instalacja elektryczna w domu jednorodzinnym. Oświetlenie to może być włączane ręcznie, ale również za pomocą zegara sterującego, czujnika ruchu lub włącznika zmierzchowego. Na koniec pozostaje ustalić miejsca dla opraw oświetlenia wnętrza, ewentualnie urządzenia wentylacyjne, alarmowe, oraz ustalić gdzie mają być gniazda do instalacji antenowej rtv.

Wszystkie te przemyślenia powinny być przekazane projektantowi w celu wykonania projektu technicznego instalacji elek­trycznej. Projekt taki powinien zawierać opis techniczny (uzasadnienia, wyjaśnie­nia, założenia), obliczenia (prądy zwarciowe, zabezpieczenia, przekroje przewodów), schematy połączeń, plany instalacji (trasy przewodów, lokalizację tablicy rozdzielczej, rozmieszczenie odbiorników energii elektrycznej), wykaz materiałów i dane tech­niczne.

Bardzo rzadko się zdarza aby prywatny inwestor zlecał wykonanie takiego projektu. Zwykle kończy się na tym, że wspólnie z wykonawcą elektrykiem ustalają te sprawy pobieżnie i tylko słownie. Powoduje to potem wiele niejasności i niezgod­ności a w konsekwencji prowadzi do poprawek i nowych ustaleń finansowych. War­to też w tym miejscu zaznaczyć‚ że dokumentacja przydaje się bardzo w przyszłości przy różnego rodzaju remontach, lub przebudowach. Wiadomo wtedy dokładnie gdzie pod tynkiem znajdują się przewody elektryczne. Dobrym pomysłem jest wykonanie zdjęć wszystkich ścian z widocznymi instalacjami (nie tylko elektrycznymi) przed położeniem tynku. 

Budowa, mocowanie przewodów i definicja

Instalacja elektryczna może być wykonywana w rurkach winidurowych pod tynkiem lub przewodami wtynkowymi. Rurki nie chronią przed np. przewierceniem prze­wodu wiertarką, ale pozwalają na jego wymianę bez kucia ścian. Chronią natomiast przewody od wilgoci. Średnice rurek należy dobierać w zależności od liczby i prze­krojów przewodów, które mają być w nich ułożone. Przewody muszą się dać łatwo wciągnąć do już ułożonych rur bez uszkodzenia ich izolacji. Zwykle stosuje się rurki o średnicy od 11-23 mm.

W pomieszczeniach gdzie względy estetyczne odgrywają niewielką rolę (garaż, piwnice). Instalację można prowadzić na tynku — w rurkach lub tzw. przewodami kabelkowymi na uchwytach. Przewody pod tynkiem lub w tyn­ku powinny być prowadzone poziomo i pionowo. Warstwa tynku na przewodach powinna wynosić min. 5 mm. Przewodów wtynkowych (YDYt, YDYp) nie wolno układać na ścianach z płyt papierowo-gipsowych. Połączenia przewodów mogą być wykonane tylko w odpowiednich izolacyjnych puszkach rozgałęźnych. Przed pokry­ciem tynkiem przewody powinny być umocowane tak (za pomocą gipsu, kleju, ta­śmy izolacyjnej), aby nie uległa zniszczeniu ich izolacja.

Protokół odbioru wewnętrznej instalacji elektrycznej

W elektrycznej instalacji odbiorczej budynku powinny występować obwody oświetleniowe i obwody gniazd wtykowych wyposażone w oddziel­ne zabezpieczenia. Osobny obwód powinny mieć gniazda wtykowe w łazience i do urządzeń odbiorczych w kuchni. Instalacje zabezpiecza się głównie przed skutkami zwarć bezpiecznikami topikowy­mi, lub wyłącznikami z wyzwalaczami nadprądowymi. Zabezpieczenia mogą być in­stalowane tylko w przewodach fazowych. W jednym obwodzie gniazd wtykowych nie powinno być więcej niż 10 gniazd. W obwodzie oświetleniowym nie powinno być więcej niż 20 opraw oświetleniowych. Liczba obwodów zależy od liczby odbiorników, ich rodzajów i pobieranej mocy. Odbiorniki o dużych mocach (powyżej 2 kW) po­winny być zasilane z osobnych obwodów. Dotyczy to np. kuchni elektrycznych, zmy­warek do naczyń, pralek, suszarek, podgrzewaczy wody‚ urządzeń grzewczych i kli­matyzacyjnych, hydroforów. Orientacyjnie można kierować się następującym za­leceniem:

  • – w pokojach powinno być 1 gniazdo wtykowe podwójne na ok. 5 m2,
  • – w kuchni ok. 5 gniazd, w tym jedno przeznaczone do obciążenia prądem o wartości 16 A,
  • – w przedpokoju 1 gniazdo,
  • – w łazience 2 gniazda i ewentualnie jedno 16 A do zasilania pralki.