Zewnętrzna instalacja elektryczna w domu

Zewnętrzna instalacja elektryczna w domu

Zewnętrzna instalacja elektryczna w domu najlepiej jest wykonać na początku budowy; gdy działka nie jest jeszcze urządzona, ale jest już przynajmniej opracowany orientacyj­ny plan jej zagospodarowania. Wykonanie instalacji w tym czasie zapobiegnie póź­niejszemu rozkopywaniu trawnika, kwietników itp. Kopanie rowu dla przewodów instalacyjnych po ukończeniu budowy może być też utrudnione z powodu wybudo­wanych chodników czy podjazdów.


Wykonanie zewnętrznej instalacji elektrycznej w domu jednorodzinnym

Przewody elektryczne należy doprowadzić do wszystkich punktów świetlnych, oświetlających ogród, budynek, wejście (furtkę), podjazd, ścieżki, schody zewnętrzne, garaż, taras, małą architekturę (altany, grill, oczka wodne). Niektóre z tych punktów mogą być oczywiście umieszczone na bu­dynku i w takim przypadku przewody do nich należy poprowadzić bezpośrednio z niego. Warto też na zewnątrz budynku (w kilku miejscach) zainstalować gniazda zasilające, które będzie można wykorzystać do zasilania kosiarki, grilla elektryczne­go, elektronarzędzi, itp. Przydatne będzie z pewnością też gniazdo na tarasie dla prze­nośnego radioodbiornika, lampki nocnej, czy urządzenia przeciw komarom. Jeżeli schody, ścieżki, podjazdy, rynny są podgrzewane elektrycznie, należy wyprowadzić dla nich z rozdzielnicy mieszkaniowej odpowiednie przewody zasilające (także do czujników temperatury i wilgotności).

Do miejsca, gdzie będzie zainstalowana kaseta rozmówna domofonu (oraz zamek elektryczny) należy doprowadzić przewód teletechniczny wielożyłowy z kasety z układem elektroniki umieszczonej w przewidzianym miejscu w budynku. Konieczne jest też doprowadzenie przewodów do urządzeń sterujących bramą wjazdową (silnik, czujki podczerwieni-fotokomórki, lampy ostrzegawcze).

Co stosować do zasilania urządzeń zewnętrznych?

Do zasilania urządzeń zewnętrznych należy stosować kabel miedziany trzyżyłowy (z żyłą ochronną) w podwójnej izolacji o przekroju żył min. 1,5 mm2. Trzyżyłowy kabel pozwoli na instalację opraw oświetleniowych nie mających tzw. II klasy bez­pieczeństwa. Dobrze jest, gdy instalacja taka wykonana jest w rurach osłonowych, chroniących ją przed uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. Trasę kabla należy przemyśleć, aby nie znajdował się on pod przyszłą grządką (możliwość uszkodze­nia łopatą) lub oczkiem wodnym. Należy zwracać uwagę, aby izolacja kabla nie była w żadnym miejscu uszkodzona. Instalacja powinna być prowadzona w ziemi na głę­bokości 70 cm i oznaczona niebieską folią umieszczoną ok. 15-20 cm nad kablem.

Oprawy do oświetlenie zewnętrznego

Do oświetlenia zewnętrznego stosuje się oprawy dostosowane do montażu w podłożu lub na ścianie. Pierwsze z nich produkuję się w postaci słupków, latarni, lub do zamontowania w ścieżce, podjeździe, trawniku. Drugie są płaskimi lub od­stającymi kinkietami, ewentualnie reflektorami. Słupki i latarnie mocuje się do betonowego fundamentu. Lampy nawierzchniowe są wytrzymałe na duży nacisk i można po nich chodzić i jeździć samochodem. Ich klosze są niekiedy zabezpieczone specjalnymi kratkami (rastrami). Niektóre typy kinkietów i reflektorów są wyposażo­ne w czujnik zmierzchowy, włączający je o zmroku. Stosowane są w nich także czujki podczerwieni, które włączają oprawę, gdy ktoś się do niej zbliży. Oprawy zewnętrzne produkuję się z żeliwa, aluminium lub tworzywa sztucznego.

Źródłem światła są w nich najczęściej świetlówki kompaktowe, żarówki metalohalogenkowe lub trady­cyjne żarówki. Oprawy przeznaczone do oświetlenia zewnętrznego muszą zapewniać tzw. II klasę bezpieczeństwa (mieć dodatkową izolację, uniemożliwiającą dotknięcie przewodu i części pod napięciem) i mieć stopień ochrony min. IP44 (gwarantować odpowiednią szczelność na pyli wodę). Zewnętrzna instalacja elektryczna w domu jednorodzinnym bądź budynku powinna być przemyślana i odpowiednio zaprojektowana, aby nie było żadnych problemów podczas instalacji i eksploatacji.