Instalacja domofonowa w domu budynku

Instalacja domofonowa w domu budynku

Instalacja domofonowa w domu lub budynku musi być dobrze przemyślana i odpowiednio podpięta przez certyfikowanego elektryka. Podstawowymi urządzeniami z których składa się system domofonowy są: pa­nel zewnętrzny (kaseta rozmówna bez kamery – bramofon lub z kamerą – wi­deobramofon). Panel wewnętrzny (unifon lub monitor – wideounifon), kaseta z układem elektronicznym, w skrócie kaseta elektroniki (zawierająca wzmacniacz elektroakustyczny, generator akustyczny. Zasilacz układu elektronicznego i rygla elektromagnetycznego, niekiedy system alarmowy i sterownik oświetlenia klatki schodowej itp.), dystrybutor piętrowy, rygiel elektromagnetyczny (elektrozaczep). W zależności od producenta i wybranych przez niego rozwiązań, urządzenia domo­fonowe mogą być analogowe lub cyfrowe.


Instalacja domofonowa w domu budynku – schemat, kaseta rozmówna

Jest urządzeniem instalowanym przy wejściu na osiedle lub do budynku. W jego skład wchodzą przede wszystkim: przycisk wywołania‚ mikrofon, głośnik oraz ewen­tualnie kamera i klawiatura numeryczna. Dzwonienie do lokatora może się odbywać za pomocą przycisku wywołania w panelu numerowym lub za pomocą klawiatury numerycznej. Panel numerowy stosowany jest najczęściej w bramofonach analogo­wych. Oprócz przycisków wywołania ma niekiedy pola opisowe (mogą być podświet­lane diodami świecącymi) z wpisanymi numerami lokali i nazwiskami lokatorów. Gdy konieczna jest większa liczba przycisków, stosuje się kilka paneli numerowych. Klawiatura numeryczna stosowana jest jedynie w kasetach z cyfrowymi układami elektronicznymi. Uumożliwia wybranie numeru lokalu dowolnego mieszkańca bu­dynku, bez konieczności zwiększania w panelu liczby przycisków wywołania. Po wybraniu numeru lokalu, zakodowany sygnał z kasety elektroniki (określający numer tego lokalu), jest wysyłany do wszystkich unifonów. Jeżeli jeden z nich będzie miał ten numer, połączenie zostanie zrealizowane.

Instalacja domofonowa  cyfrowa w domu budynku

W niektórych rozwiązaniach potwierdzenie wywołania numeru lokalu następuje przez jego wyświetlenie na wyświetlaczu ciekłokrystalicznym LCD lub wyświetlaczu LED. Jeśli nie zna się numeru lokalu mieszkańca, można odszukać jego nazwisko na liście lokatorów, prezentowanej na wyświetlaczu LCD, korzystając ze specjalnego modułu wybierania imiennego, po czym zadzwonić do niego, naciskając odpowiedni przycisk. Inne rozwiązanie polega na tym, że obok nazwiska lokatora wyświetlony zostaje zaprogramowany wcześniej kod cyfrowy (często jest to numer mieszkania).

Instalacja domofonowa w bloku

Aby zadzwonić do mieszkańca, kod ten należy wpisać za pomocą klawiatury nu­merycznej. Jeszcze inne rozwiązanie stosowane jest w przypadku, gdy mieszkańcy nie chcą, aby ich nazwiska były wyświetlane na wyświetlaczu. Lista lokatorów jest wpisana w takim przypadku w pamięć urządzenia. Dopiero po wpisaniu nazwiska za pomocą klawiatury alfanumerycznej wyświetlony zostaje numer mieszkania i można zadzwonić do lokatora.

Instalacja domofonowa w budynku wielorodzinnym

Coraz częściej systemy domofonowe są instalowane na strzeżonych osiedlach mieszkaniowych. Są one ogrodzone i aby się dostać na ich teren należy zadzwonić do lokatora korzystając z panelu zewnętrznego. Kasety rozmówne mogą być też połączo­ne z centralą portierską zainstalowaną w pomieszczeniu strażnika osiedla. Może on za jej pośrednictwem rozmawiać z gościem lub lokatorem, a także otrzymywać in­formacje o nadzwyczajnych zdarze­niach, np. napadzie lub włamaniu. Instalacja może być tak skonfiguro­wana, że gość może zadzwonić do lokatora lub strażnika lub tylko do strażnika, który w takim przypadku połączy się z lokatorem i ewentual­nie wpuści gościa.

Sposoby uruchamiania elektrozaczepu

Kasety rozmówne cyfrowe z klawiaturą numeryczną umożliwiają mieszkańcom wej­ście na osiedle lub do budynku po podaniu stosownego kodu, który może być usta­lony podczas instalacji przez instalatora lub w przyszłości przez lokatora (kod może być też przypisany konkretnemu unifonowi w danym mieszkaniu). Wciśnięcie pra­widłowego kodu odblokowuje elektrozaczep. Elektrozaczepy do furtki z pamięcią i blokadą są bardzo chętnie wybierane przez instalatorów i monterów furtek i domofonów.

Rozwiązanie to jest wygodne, bo nie wymaga korzystania z kluczy od bramy osiedlowej i od klatki schodowej. Może się jednak zdarzyć, że kod wejściowy zostaje ujawniony osobom nieuprawnionym. W takim przypadku konieczna jest jego modyfikacja przez wszystkich lokatorów (je­śli mieli ten sam kod) lub w najlepszym wypadku tylko przez tego, który go komuś ujawnił (jeśli każdy lokator miał swój indywidualny kod). Bywa to dla niektórych osób na tyle uciążliwe, że często kończy się wezwaniem instalatora.

Innym rozwiązaniem umożliwiającym odblokowanie elektrozaczepu jest zastosowa­nie klucza elektronicznego w postaci tzw. pastylki Dallas. Jest to hermetycznie za­mknięty układ scalony z odpowiednim kodem cyfrowym nadawanym w procesie produkcji. Dotknięcie takim kluczem do czytnika zamontowanego w kasecie roz­mównej, uruchamia transmisję danych. Powoduje zmianę stanu odpowiedniego sterownika, który podaje napięcia do elektrozaczepu. Klucz kodowy cechuje duża wytrzymałość mechaniczna i odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Jest on wygodny w użytkowaniu bo ma małe wymiary (może być stosowany jako wisiorek nie wymaga zasilania i nie można go podrobić. Jego zgubienie też nie nastręcza wielu problemów. Zamiast kłopotliwej wymiany zamka w furtce, wystarczy usunąć jego kod w czytniku i wprowadzić nowy, zgodny z nowym kluczem.

Jeszcze innym sposobem na otwarcie furtki lub drzwi jest użycie karty magnetycz­nej lub zbliżeniowej. Włożenie karty magnetycznej do czytnika zamontowanego w kasecie rozmównej lub przysunięcie karty zbliżeniowej do odpowiedniego czytni­ka powoduje‚ że elektrozaczep zostaje odblokowany.

Unifon a domofon, unifon cyfrowy głośnomówiący

Jest urządzeniem instalowanym w mieszkaniu i w podstawowej wersji – przypomi­nającej aparat telefoniczny. Składa się on z odwieszanej słuchawki (z zamontowanym mikrofonem i małym głośnikiem), obudowy i przycisku do uruchamiania elek­trozaczepu przy drzwiach wejściowych, furtce lub bramie wjazdowej. Dodatkowo może mieć przycisk włączający oświetlenie przy wejściu lub na Matce schodowej. Lub kilka przycisków do wywołania innych mieszkańców budynku oraz ewentual­nie pracowników ochrony.

W tym ostatnim przypadku numer lokalu, z którego na­stąpiło połączenie zostaje wyświetlony na konsoli w pomieszczeniu ochrony. Jeżeli z powodu chwilowej nieobecności strażnik nie odbierze wywołania, numer ten zo­staje zapisany w pamięci konsoli. Umożliwiając pracownikowi ochrony oddzwonienie do lokatora w późniejszym czasie. Konsola może zapamiętać wiele numerów lokali, z których nastąpiło połączenie i obsługiwać nawet kilka budynków na terenie osiedla. Konstrukcja układów elektronicznych stosowanych w kasetach elektroniki pozwala w takim przypadku na prowadzenie rozmowy bez możliwości jej podsłuchiwania przez innych mieszkańców.

Unifon słuchawkowy do bloku

Interesująca jest wersja unifonu w postaci słuchawki z klawiaturą numeryczną. Przy jej pomocy której można dzwonić do dowolnego mieszkańca w budynku, wybierając numer jego lokalu. Rozwiązanie takie pozwala na łączność z większą liczbą sąsiadów, niż w przypadku unifonu z kilkoma przyciskami. Ton sygnału akustycznego przy wywoływaniu wewnętrznym (interkom) jest inny, niż podczas wywołania za pomocą kasety rozmównej. W zależności od wymagań użytkowników, instalację można skon­figurować tak, że podniesienie słuchawki unifonu może umożliwiać podsłuchiwanie zmów przy bramie wejściowej.

Unifon elektroniczny, instrukcja i schemat

Głośność sygnału wywołania i poziomu dźwięku w słuchawce mogą być regulowane za pomocą potencjometru zamontowanego w kasecie elektroniki lub unifonie. Z uwagi na małą odległość między mikrofonem a głośnikiem w słuchawce unifonu, stosuję się przez niektórych producentów specjalne układy elektroniczne redukujące sprzężenie akustyczne między tymi elementami. Ma szczególne znaczenie w przypadku unifonów „głośno mówiących” (bez słu­chawki), w których poziom sygnału w głośniku jest stosunkowo duży. Unifony takie mogą też być wyposażone w sygnalizator optyczny włączany w chwili wywoływania mieszkańca z kasety rozmównej. Obsługa unifonów „głośno mówiących” sprowa­dza się do wciśnięcia odpowiedniego przycisku i przytrzymywania go w tej pozy­cji cały czas trwania rozmowy.

Rozwiązanie polegające na jednokrotnym włą­czeniu włącznika na początku rozmowy i jego wyłączeniu po jej zakończeniu byłoby może wygodniejsze. Ale groziłoby niezamierzonym podtrzymywaniem połączenia (z powodu zapomnienia) i umożliwiało ciągły podsłuch w danym mieszkaniu. Nie­które rozwiązania zapobiegają temu — połączenie zostaje przerwane po ustalonym czasie. Nie jest obecnie stosowany system typu simplex, polegający na ciągłym wci­skaniu przycisku w czasie mówienia i puszczaniu go w czasie słuchania rozmówcy.