instalacje elektryczne wewnętrzne

Instalacje elektryczne wewnętrzne

Instalacja elektryczna wewnętrzna 

Wyłączniki oświetlenia powinny być umieszczone na wysokości ok. 1-1,2 m od podłogi a gniazda wtykowe ok. 0,3 m. W kuchni gniazda powinny być usytuowane w takich miejscach, aby nie były zasłaniane przez szatki i aby wygodnie można było podłączać do nich sprzęt AGD taki jak roboty, miksery, opiekacze itp. Dla wygody powinno być ich dużo i na wysokości ok. 1,1 m od podłogi. Gniazda w łazience na­leży instalować nie bliżej niż 0,6 m od brzegu wanny, lub otworu drzwiowego kabiny natryskowej.

We wszystkich pomieszczeniach powinno się zainstalować gniazda z bolcem ochron­nym (najlepiej podwójne) doprowadzając do nich przewód trzyżyłowy miedziany o przekroju przynajmniej 1,5 mm2 (przewód fazowy Ł, neutralny N i ochronny PE). Do gniazd przeznaczonych do przyłączenia kuchenki elektrycznej należy doprowa­dzić przewód pięciożyłowy o przekroju 2,5 mm2 umożliwiający zasilenie jej z obwo­du trójfazowego (trzy przewody fazowe, przewód neutralny N i ochronny PE). Do opraw oświetleniowych musi być doprowadzony przewód trzyżyłowy o przekroju 1,5 mm2.

Rozdzielnia w instalacji elektrycznej

Rozdzielnica elektryczna musi być przystosowana do zamontowania odpowiedniej liczby aparatów zabezpieczających instalację takich jak bezpieczniki, wyłączniki nadmiarowoprądowe oraz wyłączniki różnicowoprądowe. Bezpieczniki i wyłącz­niki chronią instalację w przypadku obciążenia jej prądem większym niż znamio­nowy prąd tych aparatów. Wyłącznik różnicowoprądowy odłącza zasilanie obwodu w przypadku upływu prądu do ziemi poprzez uszkodzoną izolację przewodu lub cia­ło człowieka.

Czas jego zadziałania jest na tyle krótki (ok. 30 ms), że nie jest moż­liwe zagrożenie życia człowieka użytkującego np. niesprawny sprzęt elektryczny. Ma on niestety zasadniczą wadę — nie toleruje niesprawnych odbiorników. Stara grzał­ka w pralce, lub silnik z osłabioną z powodu starości izolacją, zwiększą prąd upływu i spowodują na pewno zadziałanie urządzenia, które odłączy od nich zasilanie. Należy w związku z tym doprowadzić te urządzenia do sprawności, nawet kosztem odpowiednich pomiarów i badań.

Wewnętrzna instalacja elektryczna – pozwolenia

Wyłączniki różnicowo-prądowe mogą być zainstalowane w danym obwodzie elektrycznym lub być prze­znaczone dla całej instalacji mieszka­niowej. W takiej sytuacji instaluje się je w przewodzie zasilającym budynek przed tablicą bezpiecznikową. Do tego mogą być wymagane pozwolenia – warto zapoznać się z aktualnym prawem.  Zmniejsza to koszty, ale powoduje, że upływ prądu w jakimś jednym obwodzie spowoduje wyłączenie całej instalacji, a nie tylko jej fragmentu. Gniaz­da wtykowe w łazience powinny taki wyłącznik mieć zainstalowany.

Połączenia prze­wodów elektrycznych z wyłącznikami różnicowo-prądowymi powinny być wykonane w sposób pewny, trwały i chroniący je przed korozją. Wyłącznik instalacyjny jest rozwiązaniem nowocześniejszym i wygodniejszym niż bezpiecznik, bo po usunięciu zwarcia można go ponownie załączyć a bezpiecznik trzeba wymienić na nowy. Generalnie urządzenia zabezpieczające powinny być tak dobrane, aby przerwanie przepływu prądu zwarciowego w obwodzie elektrycznym następowało zanim wystąpi niebezpieczeństwo uszkodzeń cieplnych i mechanicz­nych w przewodach i połączeniach.

Jakie normy do wewnętrznej instalacji elektrycznej

W rozdzielnicy elektrycznej zamontowane są listwy do przyłączenia przewodu neu­tralnego (N) i ochronnego (PIS). Muszą być one połączone z tzw. główną szyną uzie­miającą, która powinna być zamontowana w najniższej części budynku. Powinien to być miedziany płaskownik połączony elektrycznie z uziomem ochrony odgromowej i ze wszystkimi metalowymi częściami konstrukcji budynku (np. zbrojeniem), ru­rami wodociągowymi (ciepłej i zimnej wody), gazowymi i centralnego ogrzewania, których pomieszczeniach w których znajduje się wanna lub basen natryskowy muszą być obowiązkowo wykonane połączenia wyrównawcze, polegające na połączeniu wszyst­kich części przewodzących takich jak metalowe wanny, brodziki, rury, baterie, krany, grzejniki wodne, armatura i przyłączeniu ich do zbrojenia budowlanego lub metalowej konstrukcji.

Instalacja elektryczna w łazience musi być wykonana szczególnie starannie, zgodnie z normą PN-lEC 60634 z grupy 700, określającą miejsca monta­żu gniazd wtyczkowych‚ przewodów, puszek instalacyjnych, aparatów łączeniowych itp., w zależności od ich odległości od wanny i basenu natryskowego.

Po zakończeniu prac związanych z wykonaniem instalacji elektrycznej‚ musi nastąpić jej odbiór. Odbiór powinien odbywać się komisyjnie i być zakończony protokołem badań odbiorczych, który będzie załączni­kiem do wpisu w księdze obiektu budowlanego.